คดีปริศนาฆาตกรรมสยองของไต้หวัน

ย้อนกลับไปในปี 1988 เป็นช่วงที่ไต้หวันเจริญมากๆ และหลายคนก็นิยมอยู่อพาร์ทเมนต์ในเมือง และที่ไทเปก็มีครอบครัวนึงอาศัยอยู่ ประกอบไปด้วย พ่อแม่ ลูกสาวและลูกชายวัยอนุบาล คนเป็นแม่มีชื่อว่ายูน ส่วนพ่อชื่อหยวน คุณยูนก็สนิทสนมกับแม่มาก ส่วนคุณหยวนก็ไม่ค่อยชอบแม่ยาย วันหนึ่งในเดือนกรกฎาคมปีนั้น บ้านนี้ก็ไปเยี่ยมแม่ยาย แต่คุณยูนไม่ได้ไปด้วย แม่ยายเลยโทรถามคุณยูนว่าไม่มาด้วยเหรอ คุณยูนก็ว่าเตรียมอาหารไว้กินกับลูกๆ แล้วค่ะ ไม่ว่างไป จนสองวันต่อมาคุณยูนก็ไปเยี่ยมแม่แล้วก็ขอเงินแม่นิดหน่อย หลังจากนั้นครอบครัวนี้ก็ย้ายบ้านกะทันหัน ผ่านไปหลายเดือน แม่ยายติดต่อลูกสาวไม่ได้ แม่ยายเลยไปถามคุณหยวนว่าลูกสาวชั้นหายไปไหน คุณหยวนก็บอกว่าคุณยูนหนีออกจากบ้านไปแล้ว ผมไปแจ้งตำรวจไว้แล้วล่ะ ไม่ต้องไปแจ้งซ้ำนะ! หลังจากนั้นคุณหยวนและลูกๆ ก็ได้ไปเยี่ยมบ้านแม่ยาย และแม่ยายก็สบโอกาสถามหลาน “แม่หลานหายไปไหน?” ยายก็แอบถามหลานตอนที่คุณหยวนออกไปคุยโทรศัพท์ และคำตอบของหลานก็ทำให้คนเป็นยายช็อก “หนูเห็นพ่อตัดหัวแม่ ตัดเท้าและตัดท้องแม่ใส่กระเป๋า แล้วแม่ก็หายไปเลย แปลกจัง” หลานยังพูดต่อว่า “พ่อบอกพวกหนูว่าให้บอกทุกคนว่าแม่หนีตามผู้ชายไป” คนเป็นยายก็แทบจะล้มทั้งยืน ยายก็สบโอกาสหลอกถามอีกรอบ แต่คราวนี้อัดเสียงเด็กๆ ไว้ด้วย จากนั้นยายก็เอาเสียงหลานไปแจ้งตำรวจ ทางตำรวจก็ไปดักจับคุณหยวนที่หน้าโรงเรียนตอนไปรับลูก และพอโดนจับมาสอบสวนคุณหยวนก็โวยวาย บอกว่าเขาไม่ได้ฆาตกรรมภรรยาตัวเอง แน่นอนว่าตอนนี้ทุกคนก็ระแวงคุณหยวนมากๆ เพราะว่าเด็กๆ พูดออกมาแบบนั้น แถมคุณยูนก็หายตัวไปไร้ร่องรอยอีก ทางด้านแม่ยายก็คือเชื่อว่าลูกสาวโดนคุณหยวนฆ่า บอกว่าตั้งแต่แรกลูกก็ไม่ควรไปคบผู้ชายคนนี้ที่เป็นแค่คนจนๆ ติดพนัน แถมตอนนี้ลูกยังต้องมาตายอีก… Continue reading คดีปริศนาฆาตกรรมสยองของไต้หวัน

เกลียดวันจันทร์

คดีนี้เป็นหนึ่งคดีสะเทือนขวัญของอเมริกา เป็นคดีกราดยิงโรงเรียนประถมเมื่อหลายสิบปีที่แล้ว มีคนได้รับบาดเจ็บและเสียชีวิต แต่ตัวฆาตกรกลับได้มีชื่อเสียง และสาเหตุที่ฆาตกรสารภาพว่าลงมือไปก็เพราะว่าเธอ “เกลียดวันจันทร์” ในช่วงยุค 70s ที่ซานดิเอโก อเมริกา มีเด็กสาวคนนึงชื่อว่า เบรนด้า เบรนด้าอาศัยอยู่สองคนกับพ่อ บ้านอยู่ในละแวกที่โอเค มีโรงเรียนตั้งอยู่ตรงข้าม พ่อแม่ของเธอแยกทางกัน คนเป็นแม่ต้องการมีชีวิตใหม่กับครอบครัวใหม่ เธอเลยได้อยู่กับพ่อ บ้านของเบรนด้าแทบจะไม่มีข้าวของอะไรเลย เธอกับพ่อต้องนอนเตียงเดียวกัน อาหารที่เก็บไว้ในบ้านก็แทบไม่มี จะมีก็แต่ขวดเหล้าที่พ่อกินเหลือ พ่อของเธอติดเหล้ามาก และมีข้อมูลว่าเธออาจจะถูกพ่อล่วงละเมิดด้วย ส่งผลให้พอเบรนด้าโตเป็นสาวเลยเป็นคนเก็บตัว เหม่อลอย ใส่เสื้อผ้ามิดชิด เบรนด้าไม่ค่อยสนใจการเรียน และเธอเริ่มมีอาการซึมเศร้า พยายามจบชีวิตตัวเอง เธอพยายามบอกพ่อเรื่องนี้ เวลาต่อมาพ่อก็เลยซื้อของขวัญให้เธอเป็นปืนไรเฟิล ทั้งที่เบรนด้าไม่ได้มีงานอดิเรกยิงปืนด้วยซ้ำ แต่พอได้ปืนมาเบรนด้าก็เอาไปลองใช้ยิงนกยิงเป็ด ล่าสัตว์ไปตามเรื่องกับพ่อ วันจันทร์ที่ 29 มกราคม 1979 คนที่อยู่ในอาคารโรงเรียนประถมตรงข้ามบ้านเบรนด้าก็ได้ยินเสียงบางอย่างดังขึ้นเหมือนเสียงปืน พอออกไปดูก็พบว่ามีคนยิงเข้ามาในโรงเรียนจากฝั่งตรงข้าม ครูใหญ่ก็รีบออกไปช่วยเด็กๆ แต่โดนยิงจนเสียชีวิต ภารโรงที่จะช่วยเด็กๆ ก็โดนยิงเหมือนกัน เหตุการณ์ครั้งนี้กินเวลาประมาณสิบห้านาที แต่โชคดีที่มีรถขยะขับผ่านมาบังระหว่างโรงเรียนและเบรนด้า ทำให้ได้โอกาสช่วยเด็กๆ ออกมา เบรนด้าก็ได้ทำให้คนเสียชีวิตไปสองคน (ครูใหญ่กับภารโรง) เด็กๆ และตรบาดเจ็บอีกทั้งหมดเก้าคน หลังจากจบเรื่องเบรนด้าก็เก็บตัวเงียบอยู่ในบ้าน เจ้าหน้าที่ก็ทำการล้อมบ้านไว้… Continue reading เกลียดวันจันทร์